Pozwole sobie wyciagnac temat. Zaczne chyba od cytatow:
hiroszima napisał/a:
Kiedyś sluchałam i lubiłam. Teraz nie słucham. Ale pamiętam, że Frogstomp, Freakshow i Neon Ballroom miały w sobie coś co mnie kręciło, choć ta ostatnia jakby mniej. Ale gdybym dziś miała do którejś z tych płyt wrócić byłaby to właśnie Neon Ballroom.
hauteville napisał/a:
Takie to zbyt lajtowe... Poprzez granie "lajtowe" mam na myśli granie na tyle ostro, żeby pasowało do radia i pokojów 14-latek... Choć muszę przyznać, że słyszałem gorsze zespoły...
Pod slowami hiroszymy moglabym sie podpisac. Co do drugiego cytatu, to coz, jak sluchalm Silverchair mialam wlasnie 13-14 lat
Zaczelam od Neon Ballroom, ktora wtedy wyszla. I zaczarowalo mnie. Totalnie. Od razu zalatwilam sobie tez Frogstomp i Freakshow. I byl to przez pewien czas bardzo wazny zespol, bo w tej muzyce szukalam jakiegos ukojenia. I texty wtedy mi podchodzily. Do czasu jak wyszla Diorama, ktora mi nie podeszla.
Do teraz wlasnie przez sentyment zdarza mi sie wlaczyc Neon Ballroom. Bo reszta muzycznie zaczela za bardzo nudzic, sama tez troszke uroslam i inaczej zaczelam patrzec na swiat i texty przestaly do mnie trafiac.
A temat wylawiam, bo natknelam sie dzis na fotke panow z Silverchair:
i szok
Nie wiem czego sie spodziewalam. To oczywiste, ze od czasu kiedy ostatni raz widzialam ich zdjecia to dorosli. Ale przez to sama poczulam sie staro...
Przy okazji poslychalam sobie na myspace ich najnowszych dokonan. I chociaz przyjemnie sie sluchalo to nie zachecilo mnie to do szukania calego albumu.
By powspominac poogladalam sobie ich troche na youtubie. Dziwnie. Znalazlam np fragmenty koncertu, ktory mialam nagrany na video (z vivy zwei ) i lubilam ogladac keidys. Teraz ich zachowanie na scenie wydaje mi sie odrobinke smieszne. Troszke wymuszone tak by sie 14-latkom podobalo. I faktycznie wtedy mi sie podobalo.
Tak samo jak pewnie wtedy tak by nie smieszyla mnie sesja zdjeciowa kolesia z ucharakteryzowanym podbitym okiem.
Wole ich jednak pamietac tak:
_________________ ...what the hell am I doing here?
dwa szoki
Łojojoj.. a co mu się stało?? W ramach dopowiedzenia.. Ja zaczęłam od Freakshow, potem Frogstomp, na koniec Noeon Ballroom i powiedziałam sobie STOP. Zmieniłam trochę zdanie o wracaniu do Silverchair... Chwilowy "powrót", a raczej niewinny smaczek na Busha uświadomił mi, że zaprzestanie słuchania tej muzyki nie było wielkim błędem... Silverchair też słuchałam mając 13-15 lat. To były piękne lata, ale minęły, tak jak zainteresowanie twórczością Silverchair
_________________ the further we go and older we grow,
the more we know, the less we show..
to za czasów Frogstomp i Freak Show w sumie, wtedy byli swojscy i jakoś tak przyjemnie sie ich słuchało, tylko basista troche przykro wygląda, widac ze nu-metal go kręcił :/
Nie jestem ich jakąś wielką fanką, ale lubię posłuchać od casu do czasu. Jednak ta fotka Hesterra mną trochę wstrząsnęła... A jeszcze niedawno byli tacy piękni i młodzi...
_________________ nie śpij, spanie jest dla frajerów
Freakshow, Frogstomp faktycnie całkiem niezły materiał. A z Neon Ballroom do dziś podoba mi się "Anthem For The Year 2000" oraz "Ana's Song". Reszta? dzięki nie.
_________________ Do mnożenia trzeba dwojga, znaczy się samca i samicy. Cóż to, czy te zeugle lęgną się niczym pchły albo myszy, ze słomy zgniłej w sienniku? Każdy głupek to przecież wie, że nie ma myszów i myszowych, że wszystkie one jednakie i lęgną się same z siebie i ze słomy zgniłej.
Silverchair? Uwielbiam. Pierwsze trzy płyty plus "Dioramę", może dlatego, że jest tak zasadniczo różna, taka inna od poprzednich. Bardzo lubię słuchać ich muzyki, jakoś tak do mnie przemawia..
Są ze mną od lat i na pewno jeszcze długo ze mną zostaną
_________________ A ludzie przysięgają na Biblię, że on nadal chodzi po wrzosowiskach.
Silverchair
No cóż, jak byłam małą dziewczynka [ok 10 lat] to strasznie mnie irytowali. Jakoś nie potrafiłam ich zrozumieć, wysłuchać.
Ostatnimi laty przypomniałam sobie, że taki zespól istnieje i zapragnęłam odkryć ich "prawdę".
Znam tylko 2 pierwsze albumy, czyli Frogstomp i Freak Show. Rewelacji nie ma. Jest parę fajnych kawałków, ale na dłuższą metę mnie meczą. Bardziej od chłopaków z SC wole tych z Bush'a.
Co do Waszych szufladek, grunge czy nie, ktoś to ładnie nazwał post grunge. Jak dla mnie pg to melodyczne, wręcz popowe, przyjemne nuty z próba utrzymania buntowniczego, charyzmatycznego klimatu z Seattle. Nie neguje, lubię ten wybryk i chęć podtrzymania klimatu połowy/końcówki lat 90tych.
Co do chłopaków dziś. Nikt nie może ich negować za to, że dorośli. Też ich wole z 95'. Po przesłuchani kawałków na myspace stwierdzam, że są bardziej zagubieni niż jak mieli te naście lat. Muzyczna rozpierducha, próba znalezienia czegoś dla siebie, wyzbycia się łatki "grunge". Wyszło z tego popowe gówno, radiowe plumkanie o 22 w nocy.... jedziesz samochodem i zasypiasz...
I bez obrazy dla zagorzałych fanów ale Daniel Johns wygląda jak kobieta po nieudanych zabiegach przeistoczenia się w mężczyznę, porównywalne do nieudolnej próby grania dojrzałej muzyki.
Plastikowy grunge z cukierkowym wokalistą. Archetyp Tokio-Hotel. Muzyka tak ciężka że aż mi się biurko ugina, a śpiewana przez dzieci z czołówki domowego przedszkola. Musieli mieć naprawde dobrego menadżera skoro odnieśli sukces.
No dobra przesadziłem . Słucha sie całkiem przyjemnie, ale to ciągle wygłaskany na potrzeby rynku wyrób grunge'o-podobny...
Cytat:
Ja tam obecnie najczęściej słucham "Young Modern", które obok grunge nawet nie stało.
Lubię ich, perfekcyjnie oczyścili się z zarzutów na temat "inspirowania się Nirvaną", idą swoją drogą. Z Frogstomp'u hipnotyzują mnie dwa utwory Suicidal Dream oraz Israel's Son. Cieszę się, że istnieją do dzisiaj i nie zepsuli się doszczętnie.
TO poprawia mi humor.
_________________ O, vitae philosophia dux! Quid non mado nos, sed omnino vita hominium sine te esse potuisset?
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Nie możesz ściągać załączników na tym forum
) i lubilam ogladac keidys. Teraz ich zachowanie na scenie wydaje mi sie odrobinke smieszne. Troszke wymuszone tak by sie 14-latkom podobalo. I faktycznie wtedy mi sie podobalo.
. Słucha sie całkiem przyjemnie, ale to ciągle wygłaskany na potrzeby rynku wyrób grunge'o-podobny...
