Szczerze to nie wiem jak to ze mna bedzie, ale już widzę że ośmielam się do zupełnie czegoś nowego, wychodzę poza swoją dotyczczasową ortodoksję w ramach gustu, może dlatego że jak się przeeksploatuje mózg pewną ciągłością podobnych brzmien i przestaje zauważać że szczegóły tą muzykę urozmaicają, bo mimo wszystko siedzi się w danym nurcie to rzeczywiście warto jakoś odświeżyć się psychicznie, ale w gruncie rzeczy nie lubię radykalnych i popisowych zmian, np klasyka! nie słucham klasyki, mimo że dałoby to komuś poczucie i wrażenie że jestem mądrzejszy czy coś, jazz trochę słuchałem, ale to jeszcze nie te lata, ale byc może w tym kierunku pójdę. Z roku na rok słucham mniej metalu a więcej rocka. Prognozując w ciemno, myslę że powrócę do popu lat 80, otworzę się bardziej na nu rocka i spróbuję jazzu, regge, muzyki folk - choć już jestem częściowo otwarty na w/w ale to jeszcze nie to, no i muzyka typu trip hop mnie coś zaciekawiła, i ogólnie transowa - nie w stylu techno trance, ale typowo medytacyjna, nie potrafię jej sklasyfikować, ale myślę że kiedyś poszerzę choryzonty, w końcu kiedyś też twierdziłem że nie będę słuchać zespołów nowego rockowego nurtu zamknięty w świecie Zeppelinów, Floydów, Gunsów i drwiąc - że to co teraz to nie to co kiedyś, uświadomiwszy sobie w końcu że nie ma starego rocka i nowego rocka - jest po prostu rock.
wcześniej to nie słuchałam muzyki w ogóle. aktualnie to preferuję rock i jego pochodne, metal czasem. regge okazjonalnie. nowe zespoły, nowe brzmienia lubię odkrywać. a co będzie za kilka, kilkadziesiąt lat to nie mam pojęcia. mam tylko nadzieję, że nie skończę na jakimś disco polo albo rubiku ;p.
Słucham rocka od praktycznie równo 10 lat, chociaz teraz robię wycieczki w inne rejony muzyczne, takie jak muzyka elektroniczna czy reggae. Nigdy się nie ograniczałam, ale teraz coraz częściej się sobie dziwię, gdy stwierdzam, że np. przez ostatni tydzień rocka słuchałam jak na lekarstwo, a z moich głosników płynął Schizoid i Bob Marley. Ale wątpię, bym miała od rocka odejść całkowicie, bo zbyt głęboko w tym siedzę. Nigdy nie wyglądałam jakoś szczególnie ekstrawagancko, ale teraz już po mnie prawie nie widać, że słucham czegoś mocniejszego, troche się czasem przez to głupio czuję, ale w wieku 23 lat z kostką czy obrożą już nie będę przeciez zapierniczać. Muzyke sie nosi w sercu i można się ubierać jak inni ludzie dorośli, a po pracy dręczyć sąsiadów np. black metalem albo crustem.
Nie możesz pisać nowych tematów Nie możesz odpowiadać w tematach Nie możesz zmieniać swoich postów Nie możesz usuwać swoich postów Nie możesz głosować w ankietach Nie możesz załączać plików na tym forum Nie możesz ściągać załączników na tym forum
