[karl]

Malfunkshun

Historia:

Malfunkshun to power-trio załozone w 1980 przez braci Andrew’a (wokal, bas) i Kevina Wood’a (gitara) oraz Regana Hagara (perkusja). Bracia dorastali słuchając płyt Beatlesów, a nastepnie Judas Priest, Aerosmith, Kiss, Sabbath, Led Zeppelin, lecz ostatecznie stworzyli własny unikatowy styl grania do którego trudno dziś się zbliżyć. Ich rodzice rozwiedli się gdy byli jeszcze młodzi. Zespół grał tylko w punk-rockowych klubach w Seattle, mimo że ich twórczość zdecydowanie odbiegała od typowego punk-rocka. Oprócz grania zjawiskowej muzyki, słynęli z żywiołowych koncertów, talentu Landrew’a do porywania publiczności (nawet Jack Endino w „Hype” stwierdził, że Landrew był jedynym wokalistą-komikiem na scenie Seattle) i wizerunku scenicznego – każdy z członków zespołu miał swoje sceniczne alter ego (stąd ich przebrania na zdjęciach z koncertów mogace przywodzić na myśl KISS). Zespół wydał tylko jednego longplaya – „Return to Olympus” który jest zapisem 4 sesji studyjnych które miały miejsce około 1986 roku i zostały wydane w 1995r przez Stone’a Gossarda (obecnie Pearl Jam). On również zajął się remasteringiem utworów. Nad nagraniem czuwał Mike Jack Endino (Skin Yard) który swego czasu nagrywał wszystkie liczące się w Seattle kapele z Nirvaną na czele. Materiał zarejestrowano tuż po wyjściu Andrew’a z odwyku.




Zespół oprócz swoich dwunastu kompozycji zamieścił na płycie cover Teda Nugenta „Wang dang Sweet Poontang”. Dwa utwory Malfunkshun („With Yo' Heart (Not Yo' Hands)” oraz „Stars-N-You”) można usłyszeć na składance „Deep 6” wydanej przez SUB-POP obok takich legend grunge’u jak Soundgarden, Melvins, Skin Yard czy U-men. Wytwórnia ta jednak zrezygnowała z promowania muzyków ponieważ zbytnio odbiegali od grungeowego brzmienia. Bracia od czasów szkoły średniej mieli problemy z lekkimi narkotykami. Wkrótce okazało się że problemy te zaczęły przerastać Landrew’a który uzależnił się od kokainy i heroiny. W 88’ Andrew i Regan zaczęli jammować ze Stonem Gossardem i Jeffem Ammentem (obecnie Pearl Jam). Ich muzyka została prędko zauważona i dobrze oceniona przez krytyków. Zespół przyjął nazwę Mother Love Bone a Malfunkshun oficjalnie przestało istnieć. Wkrótce Regan Hagar wyleciał z MLB a jego miejsce zajął Greg Gilmore. Tuż przed premierą debiutanckiej płyty MLB Andrew Wood umarł 3 dni po zapadnięciu w śpiączkę na wskutek przedawkowania narkotyków.





Wszyscy trzej członkowie Malfunkshun spotkali się po raz ostatni 3 marca 1990. Był to ostatni raz kiedy Kevin widział swojego brata żywego. Przed smiercią Andrewa pojawiły się plany reaktywacji Malfunkshun jednak zapowiadający się powrót zespołu przerwała niespodziwana śmierć lidera. Ku pamięci frontmana Malfunkshun powstała grunge’owa supergrupa – Temple of the Dog która wydała jedna płytę. Alice in Chains zadedykowało mu natomiast utwór „Would?” który okazał się jednym z najbardziej znaczących kawałków w ich dorobku.

Dyskografia:

Deep Six - 1986
Dwa utwory: Stars-N-You
With Yo' Heart (Not Yo' Hands)

Return to Olympus - 1995

1 Enter Landrew
2 My Only Fan
3 Mr. Liberty (with morals)
4 Jezebel Woman
5 Shotgun Wedding
6 Wang Dang Sweet Poontang
7 Until The Ocean
8 I wanna be yo daddy
9 Winter Bites
10 Make Sweet Love
11 Region
12 Luxury Bed (Rocketship Chair)
13 Exit Landrew


Skład:

Andrew "Landrew" Wood - bas, wokal, klawisze
Kevin Wood - gitara
Regan Hagar - perkusja