[JAMik]

Jakby ktoś się zainteresował materiałem z myspace'a a chciał sprawdzić inne utwory to ten sklep daje online do posłuchania fragmenty wszystkich utworów

[lukaszo]

Nie lubie fragmentów robią tylko smaka na więcej.I pytanie mam.Jak wygląda sprawa z tymi patronatami medialnymi,jednym z nich jest Grandż forum,któe wstawiło na swoją strone elegancki baner.A pozostali? Na Interii nie ma nic a nic,Dlastudenta.pl-tam chyba też próżno szukac promocji zespołu,na antyportalu chyba to samo,chociaż tam dokładnie nie sprawdzałem.mjuzik serwis też by mógł dac zrobic jakis wywiad,napisac artykuł tudzież recenzje.Independent.pl-wpisałem Poligon Nr.4 w wyszukiwarce i nic nie znalazło,radiów nie sprawdzałem.Chyba że szykuje się jakaś wielka akcja promocyjna z Billboardami w całej polsce i występem na Top Trendy na czele

[JAMik]

Na dla studenta Baner jest.Kampus rzucił w dziale promocja płyty,ale czy promują to nie wiem w sensie w eterze.Na interi fakt nie znaleźliśmy.Antyportal dał baner nad głównym logo,ale ono tam losowo wyskakuje razem z innymi.Independent też dał tam Baner jak patrzyłem a mymusicserwis dał na pewno.

No cóż.Jednak SP to wytwórnia niezależna więc nie wiadomo czego nie ma się co spodziewać

[isaidgoddamn]

[lukaszo]

Dzisaj doszła do mnie płytka,więc skrobne tutaj pare zdan.Okładka dobrze znana z neta,książeczka dobrej jakości,tylko troche mało stron,ogólnie to poligrafia skojarzyła mi się z Versusem Perldżemu,podobny styl,co oczywiście nie jest minusem,tym może byc troche mało stron w książeczce i brak tekstów.No i w koncu odpalam płytke w moim nowiutkim odtwarzaczu firmy philips. (lans musi byc ) Dużo wpisów jest o pojednyczych utworach,to też tak zrobie,a co

Album rozpoczynają odgłosy mocnej ulewy,na moich głośnikach dobrze to słychac ,pózniej wchodzi hipnotyzująca partia gitary-to klimatyczny Friday13th

Po chwili ostre pierdolnięcie w postaci obozu pracy,mocna perkusja, ''mięsiste gitary''
i co ważne dobry tekst o czym nie raz jeszcze wspomne,ciary mnie przeszły bo dlugo czekalem,żeby w calości przesłuchac ten material i już wiedzialem iż się nie zawiode

Potem mamy

Cytat:

Bohatera dnia codzinnego

,który jest milion razy lepszy od pożarowej wersji.o wiele bardziej dopracowany,z lepszym o wiele wokalem i 8 rano zostala zmieniona na 6 znowu ciary,intro na basie-miazga.Utwór kojarzy mi się z takim ''klasykiem'' waszym Alive,jakbyście byli bardziej znani,to by go mogli dac do topu wszechczasów trójki Własnie to zaznaczyłem w ankiecie.

Tytulowy utwór,Poligon nr. 4 budzi skojarzenia The Melvins,brudny,powolny,fajnie jadący riff.Tekstowo to takie przedstawienie kapeli,ale początkowy tekst ''porażka i upadek rodzi siłe aby powstac'' mobilizuje do dzialania,niby zadne odkrycie ameryki,ale jednak.

Underdog-slychac inspiracje wczesnym Heyem i co bardziej melodyjnymi piosenkami Nirvany,udana kompozycja,chwytliwa melodia,podoba mi się ta ''piosenkowośc'' w niej.spośród 6 songow w promo chcialem to na 1 singiel,póżniej jednak uznałem że Vs to dobry wybór.

Die Hard najbardziej mnie rozwalilo na 6 utworowym promo,wyobrażam sobie moment na koncercie,na początku jest intro,a po nim ten riff i nagle wszyscy idą w pogo(chociaż ja bym nie poszedł wole poskakac na koncertach ) prawdziwy Rocker z krwi i kości

Po tej dawce czadu mamy Wygnanie tu na myśl mi przychodzi Kult.Mamy orientalizującą partie gitarki,mądry,ciekawy tekst,pasujący do muzyki ''Odchodzi mędrzec ostatni myślący
w krainie gdzie myślą już tylko nieliczni''

Odrzut.Czyli smutna opowieśc o niekochanej córce i wyrodnej matce.Generalnie to teksty są o ile sie nie myle w większosci socjologiczne i wynikające z obserwacji rzeczywistości,społeczenstwa itp.Muzycznie tu mamy funkujący bas,jak narazie mnie najmniej ruszyło,ale to dopiero pierwsze przesłuchanie,więc może jeszcze stac się moim ulubionym trackiem.

Dystans- tu słowa są chyba najlepsze na całej płycie,myślę,że każdy powinien czasem wyjsc z siebie i popatrzec na chłodno z boku na swoje postępowanie,bo nieraz nie zachowujemy się jak ludzie.tekst Mistrz.

z 70 sprawa ma się podobnie jak z Underdogiem,całkiem zgrabnie wam wychodzi śpiewanie po angielsku,brzmi bardzo Grandżowo.

... no tego to się bym nie spodziewał,najpierw spokojna gitarka,potem ten sam motyw,tylko na fortepianie i równie spokojny stateczny wokal,intrygujące...

Rozwidlenie,tam też jest ten orientalny klimat,rzecz o drogach jakie w zyciu wybierają ludzie,podoba mi się bas.Prawie nie zauważyłem tej zmiany w tekście

Lądowanie w Norandii Gratulacje dla Yodama za tą kompozycje! wszystko elegancko gra,dobre przejścia,jednym słowem MOC!

Vs-Zakonczenie albumu w stylu Would? Alisów,nie przypadkowo bo utwór silnie związany z ich twóczością,jeśli miałbym wybrac najbardziej Grungową pieśn na płytce to wskazał bym właśnie Versusa.

Po ostatnich dzwiękach tegoż nagrania pomyślalem sobie: ''przydała by się jakaś niespodzianka na koniec'' chwila ciszy,potem slychac jakies bicie serca,to myślę o przyjemne zaskoczenie,ale pózniej co chwile coś mnie zaskakiwało :piski,wycie syren,psychodeliczne dzwięki,stukanie maszyny,jakiś gościu gadający coś po angielski,strzały,jakaś scena wyjęta chyba z horroru klasy b Masakra i to z przerwami trwa jakieś dwadzieścia pare minut.

Generalnie to w chuj wam wyszła ta płytka,moge teraz z czystym sumieniem powiedziec,że jestem fanem waszej muzyki,życze grania koncertów i kolejnych płyt,żebyście weszli na olis,i nie byli tacy skromni za bardzo

p.s. jak już bedziecie grac koncerty to zapraszam do darłowa,JAMik ty chyba nawet kiedyś byłeś, to z sentymentu na koncert można wbic

[JAMik]

Recenzja płytki z portalu IRKA: http://www.irka.com.pl/po...?review_id=1397

Cytat:

Nie będę udawała, że o totalny obiektywizm jest mi ciężko. Płytę, którą poznałam za sprawą grunge forum zawiera kwintesencję brzmień, które od zawsze były w moim życiu najważniejsze. Najbardziej jednak zaskoczył mnie fakt, że w 2010 roku ktokolwiek podpisał kontrakt płytowy z muzykami, którzy grają miks tak zapomnianych gatunków jak punk-rock i grunge, a tą wytwórnią jest nie byle, kto, bo SP records (Kult, Strachy na Lachy). Panowie wrzucili już w grudniu 2010 sześć utworów promocyjnych z płyty na swojego myspace’a i zebrali sporo pochlebnych komentarzy a co najważniejsze w gatunku, w jakim się poruszają – nie zebrali krytyki za kopiowanie czy podrabianie. Ileż to w końcu razy polski zespół grunge kojarzy się nam z kolejna kopią Nirvany czy nieudolnym naśladownictwem Alice in chains. Przypadki też są, iż z zespół twierdząc, że gra muzykę opartą na „brzmieniu Seattle” de facto nie ma z nią nic wspólnego, ale na szczęście w tym wypadku zostało to odpowiednio wypośrodkowane. Zapewne wypośrodkować wszystko było łatwo ze względu na to, że płyta jest bardzo różnorodna. Odnajdziemy tutaj zarówno nawiązania do Nirvany czy Alice in chains ale także do polskich tuz sceny punk-rockowej jak Armia, Kult czy Dezerter a wszystko na 1 płycie. Wszystko to jest ustawione na bardzo wysokim poziomie, jeśli chodzi o brzmienie. Jeśli jednak się poczyta to okazuje się, że nic w tym dziwnego. Sławek Janowski (ostatnio robił choćby album MTV Unplugged Kultu) uładził odpowiednio ten cały hałas i nadał mu brzmienia, które z pewnością nie jest archaiczne. Na zagranicznym forum o tematyce Grunge znalazłam parę recenzji utworów i prawie każdy zachwycał się nad brzmieniem. Szkoda, że u nas nikt na to nie zwraca uwagi. Sama muzyka, a więc sedno to 14 punk-rockowych, i grunge’owych utworów, w tym 3 po angielsku. Tutaj od razu przejdę do minusów, bo zdecydowanie lepiej wypada wokalista w utworach anglojęzycznych. Może to przypadek, ale linie wokalne są o wiele lepsze w tych utworach i ciekawsze. Zalicza się do tego grona pierwszy singiel z płyty, czyli Vs. Pozostałe dwa po angielsku, czyli 70 oraz Underdog to wręcz banalne konstrukcje, które stanowią głównie podkład pod bardzo fajny wokal. Utwory po polsku, to poza melancholijnym i lekko narkotycznym trzykropkiem (…) to surowy komentarz do otaczającej nas rzeczywistości. Tematy lekkie nie są, ale przecież czy nie od tego jest punk-rockowa nuta? „Obóz pracy” o morderczym tyraniu w znienawidzonym miejscu, „Bohater dnia codziennego” o głowie rodziny, która wszystko musi sama oraz patologiczny „Odrzut” o losach dziewczyny z domu dziecka to zdecydowanie najmocniejsze i najbardziej dosadne teksty na płycie. Mocno wykrzyczane, w zgiełku fajnie brzmiących gitar i ciekawej sekcji rytmicznej. Jeśli mowa o perkusji i o basie to nie można pominąć tych instrumentów w omawianiu tego albumu. Bardzo proste i równo nagrane partie potrafią osadzić porządnie utwór i nadać mu smaku, nawet, gdy nie ma gitar. Słychać to, chociaż w „nie gitarowych” częściach Bohatera czy utworu pt: Die Hard. Jest to album bardzo dobry, a zważywszy na obecny stan zespołów grających taka muzykę wręcz rewelacyjny. Jednak nie chce by Panom z poligonu się poprzewracało w głowach. Na tle, więc ostatnich 20 lat (bo teraz to nie ma konkurencji) oceniam go jako bardzo dobrego, a brak większej ilości tekstów po angielsku, oraz tego, że idealny ten album nie jest, sprawia iż oceniam go jak oceniam. Szkoda tylko, że w mediach tak o nim cicho, ale wszyscy wiemy, jaki jest stan obecnej sceny rockowej…

Przyznać się kto to :D? A tak serio to miło nam i dzięki za poświęcony nam czas.